5431-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Кийим ва безак
وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ رَخَّصَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - أَوْ رُخِّصَ - لِلزُّبَيْرِ بْنِ الْعَوَّامِ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ فِي لُبْسِ الْحَرِيرِ لِحِكَّةٍ كَانَتْ بِهِمَا .
Буни бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ҳам ривоят қилди, бизга Вакиъ ривоят қилди, у Шуъбадан, у Қатодадан, у Анасдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам — ёки рухсат берилди — Зубайр ибн Аввом ва Абдурраҳмон ибн Авфга уларда бўлган қичима сабабли ҳарир кийишга рухсат берди.