حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عُمَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ، وَاقِدٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ مَرَرْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَفِي إِزَارِي اسْتِرْخَاءٌ فَقَالَ " يَا عَبْدَ اللَّهِ ارْفَعْ إِزَارَكَ " . فَرَفَعْتُهُ ثُمَّ قَالَ " زِدْ " . فَزِدْتُ فَمَا زِلْتُ أَتَحَرَّاهَا بَعْدُ . فَقَالَ بَعْضُ الْقَوْمِ إِلَى أَيْنَ فَقَالَ أَنْصَافِ السَّاقَيْنِ .
Менга Абут-Тоҳир ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, менга Умар ибн Муҳаммад Абдуллаҳ ибн Воқиддан, у Ибн Умардан хабар берди. У айтди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдидан ўтдим, изоримда осилганлик (пастга тушганлик) бор эди. У: «Эй Абдуллаҳ, изорингни кўтар» дедилар. Мен уни кўтардим. Сўнг: «Яна кўтар» дедилар. Мен яна кўтардим. Шундан кейин мен доимо унга (шу ўлчовга) риоя қилиб келдим. Қавмдан баъзилари: «Қаергача?» деди. У: «Болдирнинг ярмигача» деди.