وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، وَهَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، وَابْنُ أَبِي خَلَفٍ، وَأَلْفَاظُهُمْ، مُتَقَارِبَةٌ قَالُوا حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ عَبَّادِ بْنِ جَعْفَرٍ، يَقُولُ أَمَرْتُ مُسْلِمَ بْنَ يَسَارٍ مَوْلَى نَافِعِ بْنِ عَبْدِ الْحَارِثِ أَنْ يَسْأَلَ ابْنَ عُمَرَ، - قَالَ - وَأَنَا جَالِسٌ، بَيْنَهُمَا أَسَمِعْتَ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الَّذِي يَجُرُّ إِزَارَهُ مِنَ الْخُيَلاَءِ شَيْئًا قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ " لاَ يَنْظُرُ اللَّهُ إِلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
Менга Муҳаммад ибн Ҳотим, Ҳорун ибн Абдуллаҳ ва Ибн Абу Халаф ривоят қилди — уларнинг сўзлари бир-бирига яқин — улар: «Бизга Равҳ ибн Убода ривоят қилди, бизга Ибн Журайж ривоят қилди» дедилар, у айтди: Мен Муҳаммад ибн Аббод ибн Жаъфарнинг шундай деганини эшитдим: Мен Нофиъ ибн Абдулҳориснинг озод қилгани Муслим ибн Ясорга Ибн Умардан сўрашни буюрдим — у айтди — мен эса иккаласининг ўртасида ўтирган эдим: «Сен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан изорини такаббурлик билан судрайдиган киши ҳақида бирор нарса эшитганмисан?» У: «Мен у зотнинг шундай деганларини эшитдим» деди: «Аллаҳ қиёмат куни унга назар солмайди».