Саҳиҳи Муслим — 553-ҳадис

Таҳорат китоби · Таҳоратдан кейин мустаҳаб зикр

553-ҳадисXalqaro 234Саҳиҳи Муслим · Таҳорат китоби

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ مَيْمُونٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ، عَنْ رَبِيعَةَ، - يَعْنِي ابْنَ يَزِيدَ - عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلاَنِيِّ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، ح وَحَدَّثَنِي أَبُو عُثْمَانَ، عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، قَالَ كَانَتْ عَلَيْنَا رِعَايَةُ الإِبِلِ فَجَاءَتْ نَوْبَتِي فَرَوَّحْتُهَا بِعَشِيٍّ فَأَدْرَكْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَائِمًا يُحَدِّثُ النَّاسَ فَأَدْرَكْتُ مِنْ قَوْلِهِ ‏"‏ مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ وُضُوءَهُ ثُمَّ يَقُومُ فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ مُقْبِلٌ عَلَيْهِمَا بِقَلْبِهِ وَوَجْهِهِ إِلاَّ وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَقُلْتُ مَا أَجْوَدَ هَذِهِ ‏.‏ فَإِذَا قَائِلٌ بَيْنَ يَدَىَّ يَقُولُ الَّتِي قَبْلَهَا أَجْوَدُ ‏.‏ فَنَظَرْتُ فَإِذَا عُمَرُ قَالَ إِنِّي قَدْ رَأَيْتُكَ جِئْتَ آنِفًا قَالَ ‏"‏ مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ يَتَوَضَّأُ فَيُبْلِغُ - أَوْ فَيُسْبِغُ - الْوُضُوءَ ثُمَّ يَقُولُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ إِلاَّ فُتِحَتْ لَهُ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ الثَّمَانِيَةُ يَدْخُلُ مِنْ أَيِّهَا شَاءَ ‏"‏ ‏.‏

Уқба ибн Омир айтди: Бизнинг устимизда туяларни боқиш (навбати) бор эди; менинг навбатим келди, мен уларни кечқурун (ўтлоқдан) ҳайдаб келдим; бас Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни — одамларга тик туриб (гапириб) ҳадис айтаётган ҳолда — топдим. Мен унинг сўзидан (шуни) улгурдим: "Бир мусулмон вузу қилиб, вузусини гўзал бажарса, кейин туриб икки ракат — уларга қалби ва юзи билан юзланган ҳолда — ўқиса — албатта унга жаннат вожиб бўлади". (Уқба:) Мен: "Бу нақадар гўзал!" дедим. Шу пайт олдимда бир айтувчи: "Ундан олдингиси (яна) гўзалроқ" деди. Мен қарасам — Умар; у: "Мен сени ҳозиргина келганингни кўрдим" деди. У: "Сиздан бирор киши вузу қилиб, вузуни мукаммал бажарса, кейин: ‹Ашҳаду ан ла илаҳа иллаллаҳ ва анна Муҳаммадан абдуллаҳ ва расулуҳ (Гувоҳлик бераманки, Аллаҳдан ўзга илоҳ йўқ ва Муҳаммад — Аллаҳнинг бандаси ва Расули)› деса — албатта унга жаннатнинг саккиз эшиги очилади — қайсисидан хоҳласа, киради" деди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 2760-ҳадисҲаж китоби

Мен Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)га: «Туянгиз сизни кўтариб тик турганида иҳромга кириб талбия айтганингизни кўрдим Албатта Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) туялари у кишини кўтариб тик туриб…

Сунани Абу Довуд, 4648-ҳадисСуннат китоби

Мана бу золимни кўрмаяпсанми? Мен тўққиз кишига гувоҳлик бераманки, улар жаннатдадирлар, агар ўнинчисига гувоҳлик берсам ҳам гуноҳкор бўлмасдим — ибн Идрис деди: араблар ‹оасама› дейди — Мен дедим: Тўққиз киши…

Саҳиҳул Бухорий, 1713-ҳадисҲаж китоби

Мен Ибн Умар розияллаҳу анҳумани бир кишининг олдига келганини кўрдим, у (киши) туясини чўктириб, уни сўймоқчи эди. У: ‹Уни тик (турғазиб), (оёғи) боғлаб (турган ҳолда) сўй — Муҳаммад соллаллаҳу алайҳи…

Саҳиҳул Бухорий, 1457-ҳадисЗакот китоби

Абу Бакр розияллаҳу анҳу: ‹Аллаҳга қасамки, агар улар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга бериб турган бир улоқниёки эчкини (закот) мендан ман қилса, мен уларни уни ман қилгани учун, албатта жанг қилар эдим›…

Саҳиҳул Бухорий, 1456-ҳадисЗакот китоби

Абу Бакр розияллаҳу анҳу: ‹Аллаҳга қасамки, агар улар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга бериб турган бир улоқниёки эчкини (закот) мендан ман қилса, мен уларни уни ман қилгани учун, албатта жанг қилар эдим›…

Сунани Абу Довуд, 321-ҳадисТаҳорат китоби

Эй Абу Абдурраҳмон, агар бир киши жунуб бўлиб қолса-ю, бир ой сув топмаса, таяммум қилмайдими? Йўқ, агар бир ой сув топмаса ҳам Унда Моида сурасидаги ушбу оятни нима қиласиз: ‹...сув топмасангиз, тоза тупроқ…