وَحَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ يَدْخُلُ عَلَى أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُخَنَّثٌ فَكَانُوا يَعُدُّونَهُ مِنْ غَيْرِ أُولِي الإِرْبَةِ - قَالَ - فَدَخَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا وَهُوَ عِنْدَ بَعْضِ نِسَائِهِ وَهُوَ يَنْعَتُ امْرَأَةً قَالَ إِذَا أَقْبَلَتْ أَقْبَلَتْ بِأَرْبَعٍ وَإِذَا أَدْبَرَتْ أَدْبَرَتْ بِثَمَانٍ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَلاَ أَرَى هَذَا يَعْرِفُ مَا هَا هُنَا لاَ يَدْخُلَنَّ عَلَيْكُنَّ " . قَالَتْ فَحَجَبُوهُ .
Ва бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди: бизга Абдурраззоқ Маъмардан, у Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оишадан хабар берди. У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг аёллари ҳузурига бир муханнас кириб турарди, уни (аёлларга) эҳтиёжи йўқ (эркаклар)дан деб ҳисоблашарди. У деди: Бир куни Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам аёлларидан бирининг ҳузурига кирди, у (муханнас) бир аёлни таърифлаб: «У олдидан тўрт (бурма) билан келади ва орқаси билан саккиз (бурма) билан кетади» дерди. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Мана бу (киши) бу ердаги нарсани билади-ку, у сизларнинг ҳузурингизга кирмасин» деди. У деди: Шунда уни (киришдан) тўсиб қўйишди.