574-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Таҳорат китоби
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالُوا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ رَأَى قَوْمًا يَتَوَضَّئُونَ مِنَ الْمِطْهَرَةِ فَقَالَ أَسْبِغُوا الْوُضُوءَ فَإِنِّي سَمِعْتُ أَبَا الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " وَيْلٌ لِلْعَرَاقِيبِ مِنَ النَّارِ " .
Абу Ҳурайра (ривоят қилди): У бир қавмни — идишдан (сув олиб) вузу қилаётган ҳолда — кўрди ва: "Вузуни мукаммал қилинг; чунки мен Абулқосим (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни: ‹Товон пайларига дўзахдан вой бўлсин!› деганини эшитдим" деди.