حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ أُمَّ سَلَمَةَ، اسْتَأْذَنَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْحِجَامَةِ فَأَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَبَا طَيْبَةَ أَنْ يَحْجُمَهَا . قَالَ حَسِبْتُ أَنَّهُ قَالَ كَانَ أَخَاهَا مِنَ الرَّضَاعَةِ أَوْ غُلاَمًا لَمْ يَحْتَلِمْ .
Бизга Қутайба ибн Саъийд ривоят қилди, бизга Лайс ривоят қилди, (ҳ) яна бизга Муҳаммад ибн Румҳ ривоят қилди, бизга ал-Лайс хабар берди, у Абуз-Зубайрдан, у Жобирдан ривоят қилдики, Умм Салама Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан ҳижома қилдиришга рухсат сўради. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Абу Тойбага унга ҳижома қилишни буюрдилар. У (рови) деди: «Ўйлайманки, у: ‹У (Абу Тойба) унинг эмизишдан акаси эди ёки балоғатга етмаган бола эди› деди.»