4105-ҳадисСунани Абу Довуд · Кийим китоби
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَابْنُ، مَوْهَبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ أُمَّ سَلَمَةَ، اسْتَأْذَنَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْحِجَامَةِ فَأَمَرَ أَبَا طَيْبَةَ أَنْ يَحْجُمَهَا . قَالَ حَسِبْتُ أَنَّهُ قَالَ كَانَ أَخَاهَا مِنَ الرَّضَاعَةِ أَوْ غُلاَمًا لَمْ يَحْتَلِمْ .
Бизга Қутайба ибн Саъид ва Ибн Мавҳаб ривоят қилдилар, улар дедилар: бизга ал-Лайс Абуз-Зубайрдан, у Жобирдан ривоят қилди: Умму Салама Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан қон олдириш (ҳижома) ҳақида изн сўради. У Абу Таййбага уни қон олдиришни буюрди. У (рови) деди: Ўйлайманки, у: «У (Абу Таййба) унинг эмизишдан бўлган акаси ёки балоғатга етмаган бола эди», деди.