حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا الْمُغِيرَةُ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحِزَامِيَّ - عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " نَزَلَ نَبِيٌّ مِنَ الأَنْبِيَاءِ تَحْتَ شَجَرَةٍ فَلَدَغَتْهُ نَمْلَةٌ فَأَمَرَ بِجِهَازِهِ فَأُخْرِجَ مِنْ تَحْتِهَا ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَأُحْرِقَتْ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ فَهَلاَّ نَمْلَةً وَاحِدَةً " .
Бизга Қутайба ибн Саъид ривоят қилди: Бизга Муғира — яъни Ибн Абдурраҳмон ал-Ҳизомий — Абу Зиноддан, у Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Пайғамбарлардан бир набий бир дарахт тагига тушди. Шунда уни бир чумоли чақди. У ўз юк-анжомини буюрди, у дарахт тагидан чиқарилди. Сўнг у (чумоли ини)ни буюрди, у ёқиб юборилди. Бас, Аллаҳ унга ваҳий юборди: ‹Нега бир чумолинигина (ёқмадинг)?!›», деди.