حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ الْمُغِيرَةِ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ - عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " نَزَلَ نَبِيٌّ مِنَ الأَنْبِيَاءِ تَحْتَ شَجَرَةٍ فَلَدَغَتْهُ نَمْلَةٌ فَأَمَرَ بِجَهَازِهِ فَأُخْرِجَ مِنْ تَحْتِهَا ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَأُحْرِقَتْ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ فَهَلاَّ نَمْلَةً وَاحِدَةً " .
Бизга Қутайба ибн Саид, Муғийрадан — яъни Ибн Абдурраҳмондан — у Абу Зиноддан, у Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан сўзлаб бердики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Пайғамбарлардан бир пайғамбар бир дарахт тагига тушди. Шунда уни бир чумоли чақди. У юк-асбобларини буюрди, улар дарахт тагидан чиқарилди. Сўнг у (чумолилар уяси) ҳақида буюрди, у ёндирилди. Шунда Аллаҳ унга ваҳий юборди: ‹Нега битта чумолини эмас (фақат ўшани жазоламадинг)?›», деди.