حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " نَزَلَ نَبِيٌّ مِنَ الأَنْبِيَاءِ تَحْتَ شَجَرَةٍ فَلَدَغَتْهُ نَمْلَةٌ، فَأَمَرَ بِجَهَازِهِ فَأُخْرِجَ مِنْ تَحْتِهَا، ثُمَّ أَمَرَ بِبَيْتِهَا فَأُحْرِقَ بِالنَّارِ، فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ فَهَلاَّ نَمْلَةً وَاحِدَةً ".
Исмоил ибн Абу Увайс бизга айтди, у деди: Молик менга айтди, Абуз-Зиноддан, Аъраждан, Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Пайғамбарлардан бир пайғамбар бир дарахт тагига тушди, уни бир чумоли чақди. У ўз юк-асбобини ундан чиқаришга буюрди, у (асбоб) унинг тагидан чиқарилди. Сўнг унинг (чумоли)нинг уйига буюрди, у оловда ёндирилди. Шунда Аллаҳ унга ваҳй қилди: ‹Нега бир (гуноҳкор) чумолини (жазоламадинг)?!›».