حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عُتْبَةُ بْنُ مُسْلِمٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ بْنُ حُنَيْنٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِذَا وَقَعَ الذُّبَابُ فِي شَرَابِ أَحَدِكُمْ فَلْيَغْمِسْهُ، ثُمَّ لِيَنْزِعْهُ، فَإِنَّ فِي إِحْدَى جَنَاحَيْهِ دَاءً وَالأُخْرَى شِفَاءً ".
Холид ибн Махлад бизга айтди, Сулаймон ибн Билол бизга айтди, у деди: Утба ибн Муслим менга айтди, у деди: Убайд ибн Ҳунайн менга хабар берди, у деди: Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳуни эшитдим, у дер эди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Пашша сизлардан бировингизнинг ичимлигига тушса, уни (ичимликка) ботиринг, сўнг уни чиқариб ташланг, чунки унинг бир қанотида дард, иккинчисида шифо бор».