5882-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Тўғри сўз ишлатиш
حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ خُلَيْدِ بْنِ جَعْفَرٍ، وَالْمُسْتَمِرِّ، قَالاَ سَمِعْنَا أَبَا نَضْرَةَ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَكَرَ امْرَأَةً مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ حَشَتْ خَاتَمَهَا مِسْكًا وَالْمِسْكُ أَطْيَبُ الطِّيبِ .
Бизга Амр ан-Ноқид ривоят қилди, бизга Язид ибн Ҳорун Шуъбадан, у Хулайд ибн Жаъфар ва ал-Мустамирдан ривоят қилиб дедилар: Биз Абу Назранинг Абу Саид ал-Худрийдан ривоят қилаётганини эшитдик: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Бани Исроилдан бир аёлни зикр қилдиларки, у узугини мушк билан тўлдирган эди, мушк эса атрларнинг энг яхшисидир.