وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ، وَابْنُ، حُجْرٍ قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنُونَ ابْنَ جَعْفَرٍ - عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَثَلِي وَمَثَلُ الأَنْبِيَاءِ مِنْ قَبْلِي كَمَثَلِ رَجُلٍ بَنَى بُنْيَانًا فَأَحْسَنَهُ وَأَجْمَلَهُ إِلاَّ مَوْضِعَ لَبِنَةٍ مِنْ زَاوِيَةٍ مِنْ زَوَايَاهُ فَجَعَلَ النَّاسُ يَطُوفُونَ بِهِ وَيَعْجَبُونَ لَهُ وَيَقُولُونَ هَلاَّ وُضِعَتْ هَذِهِ اللَّبِنَةُ - قَالَ - فَأَنَا اللَّبِنَةُ وَأَنَا خَاتَمُ النَّبِيِّينَ " .
Бизга Яҳё ибн Айюб, Қутайба ва Ибн Ҳужр ривоят қилди, улар деди: Бизга Исмоил — яъни ибн Жаъфар — Абдуллаҳ ибн Динордан, у Абу Солиҳ ас-Саммондан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Менинг мисолим ва мендан олдинги пайғамбарларнинг мисоли — бир бино қуриб, унинг бурчакларидан биридаги бир ғишт ўрнидан бошқа ҳаммасини гўзал ва чиройли қилган киши мисолидир. Одамлар унинг атрофида айланиб, ундан ҳайратланиб: ‹Нега мана шу ғишт қўйилмади?!› дея бошлади. (Набий) деди: Мен ана шу ғишт эдим ва мен пайғамбарларнинг хотамиман (сўнггисиман)», деди.