حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكَّارِ بْنِ الرَّيَّانِ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ زَكَرِيَّاءَ، عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ، عَنِ ابْنِ سِيرِينَ، قَالَ سَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ هَلْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَضَبَ فَقَالَ لَمْ يَبْلُغِ الْخِضَابَ كَانَ فِي لِحْيَتِهِ شَعَرَاتٌ بِيضٌ . قَالَ قُلْتُ لَهُ أَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يَخْضِبُ قَالَ فَقَالَ نَعَمْ بِالْحِنَّاءِ وَالْكَتَمِ .
Бизга Муҳаммад ибн Баккор ибн Райён ривоят қилиб: Бизга Исмоил ибн Закариё Осим Аҳвалдан, у Ибн Сийриндан ривоят қилиб деди: Мен Анас ибн Моликдан: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам соч-соқолини бўяганмиди?» деб сўрадим. У: «Бўяшга етадиган даражада эмас эди, соқолида бир нечта оқ туклар бор эди» деди. Мен унга: «Абу Бакр бўярмиди?» дедим. У: «Ҳа, ҳино ва катам билан» деди.