حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حُجَيْنُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ الْهَاشِمِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ بَيْنَمَا يَهُودِيٌّ يَعْرِضُ سِلْعَةً لَهُ أُعْطِيَ بِهَا شَيْئًا كَرِهَهُ أَوْ لَمْ يَرْضَهُ - شَكَّ عَبْدُ الْعَزِيزِ - قَالَ لاَ وَالَّذِي اصْطَفَى مُوسَى عَلَيْهِ السَّلاَمُ عَلَى الْبَشَرِ . قَالَ فَسَمِعَهُ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَلَطَمَ وَجْهَهُ - قَالَ - تَقُولُ وَالَّذِي اصْطَفَى مُوسَى عَلَيْهِ السَّلاَمُ عَلَى الْبَشَرِ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أَظْهُرِنَا قَالَ فَذَهَبَ الْيَهُودِيُّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا أَبَا الْقَاسِمِ إِنَّ لِي ذِمَّةً وَعَهْدًا . وَقَالَ فُلاَنٌ لَطَمَ وَجْهِي . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لِمَ لَطَمْتَ وَجْهَهُ " . قَالَ . قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَالَّذِي اصْطَفَى مُوسَى عَلَيْهِ السَّلاَمُ عَلَى الْبَشَرِ وَأَنْتَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا . قَالَ فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى عُرِفَ الْغَضَبُ فِي وَجْهِهِ ثُمَّ قَالَ " لاَ تُفَضِّلُوا بَيْنَ أَنْبِيَاءِ اللَّهِ فَإِنَّهُ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَيَصْعَقُ مَنْ فِي السَّمَوَاتِ وَمَنْ فِي الأَرْضِ إِلاَّ مَنْ شَاءَ اللَّهُ - قَالَ - ثُمَّ يُنْفَخُ فِيهِ أُخْرَى فَأَكُونُ أَوَّلَ مَنْ بُعِثَ أَوْ فِي أَوَّلِ مَنْ بُعِثَ فَإِذَا مُوسَى عَلَيْهِ السَّلاَمُ آخِذٌ بِالْعَرْشِ فَلاَ أَدْرِي أَحُوسِبَ بِصَعْقَتِهِ يَوْمَ الطُّورِ أَوْ بُعِثَ قَبْلِي وَلاَ أَقُولُ إِنَّ أَحَدًا أَفْضَلُ مِنْ يُونُسَ بْنِ مَتَّى عَلَيْهِ السَّلاَمُ " .
Менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Ҳужайн ибн Мусанно ривоят қилди, бизга Абдулазиз ибн Абдуллаҳ ибн Абу Салама ривоят қилди, у Абдуллаҳ ибн Фадл Ҳошимийдан, у Абдурраҳмон Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди, у деди: Бир яҳудий ўз маҳсулотини сотаётган эди, унга ёқмаган ёки кўнгли тўлмаган бир нархни беришди — Абдулазиз шубҳа қилди — у деди: ‹Йўқ, Мусони одамлар узра саралаб олган Зот ҳаққи!› Буни ансорлардан бир киши эшитиб қолди ва унинг юзига шапалоқ уриб деди: ‹Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам орамизда турганларида сен ‹Мусони одамлар узра саралаб олган Зот ҳаққи› дейсанми?› Яҳудий Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига бориб деди: ‹Эй Абулқосим, менинг зимма ва аҳдим бор. Фалон киши юзимга шапалоқ урди›. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Нима учун унинг юзига шапалоқ урдинг?» У деди: ‹Эй Аллаҳнинг Расули, у ‹Сен орамизда турган ҳолингда Мусони одамлар узра саралаб олган Зот ҳаққи› деди›. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ғазабландилар, ҳатто ғазаб юзларида билиниб қолди. Сўнг дедилар: «Аллаҳнинг пайғамбарлари орасини афзал қилиб қўйманглар! Чунки Сур чалинади ва осмонлардаги ва ердаги кимсалар — Аллаҳ хоҳлаганлардан бошқаси — ҳушдан кетадилар. Сўнг яна бир бор чалинади, мен биринчи бўлиб тирилтириламан ёки биринчи тирилтирилганлар орасида бўламан. Шунда Мусо алайҳиссалом Аршни ушлаб турибди. Билмадим, у Тур кунидаги ҳушдан кетиши ҳисобига шу ҳолда бўлдими ёки мендан олдин тирилтирилдими. Ва мен ҳеч ким Юнус ибн Маттодан алайҳиссалом афзал демайман».