حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، وَأَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ وَعُبَيْدُ اللَّهِ الْقَوَارِيرِيُّ وَسُرَيْجُ بْنُ يُونُسَ كُلُّهُمْ عَنْ يُوسُفَ الْمَاجِشُونِ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الصَّبَّاحِ - حَدَّثَنَا يُوسُفُ، أَبُو سَلَمَةَ الْمَاجِشُونُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدِ، بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِعَلِيٍّ " أَنْتَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى إِلاَّ أَنَّهُ لاَ نَبِيَّ بَعْدِي " . قَالَ سَعِيدٌ فَأَحْبَبْتُ أَنْ أُشَافِهَ بِهَا سَعْدًا فَلَقِيتُ سَعْدًا فَحَدَّثْتُهُ بِمَا حَدَّثَنِي عَامِرٌ فَقَالَ أَنَا سَمِعْتُهُ . فَقُلْتُ آنْتَ سَمِعْتَهُ فَوَضَعَ إِصْبَعَيْهِ عَلَى أُذُنَيْهِ فَقَالَ نَعَمْ وَإِلاَّ فَاسْتَكَّتَا .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ат-Тамимий ва Абу Жаъфар Муҳаммад ибнус-Саббоҳ ва Убайдуллаҳ ал-Қаворирий ва Сурайж ибн Юнус — барчаси Юсуф ал-Можишундан — ривоят қилдилар, лафз Ибнус-Саббоҳники. Бизга Юсуф Абу Салама ал-Можишун ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибнул-Мункадир Саъийд ибнул-Мусайябдан, у Омир ибн Саъд ибн Абу Ваққосдан, у отасидан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Алийга: «Сен менга Ҳорун Мусога бўлган мартабада (манзилатда)сен, фақат мендан кейин набий йўқ» дедилар. Саъийд деди: Мен буни Саъддан тўғридан-тўғри эшитишни хоҳладим, бас Саъд билан учрашдим ва унга Омир менга ривоят қилган нарсани сўзлаб бердим. У: «Мен буни эшитганман» деди. Мен: «Сен буни эшитганмисан?» дедим. Бас, у икки бармоғини икки қулоғига қўйди-да: «Ҳа, акс ҳолда бу иккиси кар бўлиб қолсин» деди.