6240-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ичимликлар китоби
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سَعْدٍ، فِيَّ نَزَلَتْ { وَلاَ تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ} قَالَ نَزَلَتْ فِي سِتَّةٍ أَنَا وَابْنُ مَسْعُودٍ مِنْهُمْ وَكَانَ الْمُشْرِكُونَ قَالُوا لَهُ تُدْنِي هَؤُلاَءِ .
Бизга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Абдураҳмон, Суфёндан, у ал-Миқдом ибн Шурайҳдан, у отасидан, у Саъддан ривоят қилди: мен ҳақимда {Роббисига эртаю кеч дуо қиладиганларни қувма} ояти нозил бўлди. У деди: у олти киши ҳақида нозил бўлди, мен ва Ибн Масъуд ҳам улардан эдик. Мушриклар унга (Набийга) дедилар: «Буларни ўзингга яқинлаштиряпсанми?»