حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ أُنْزِلَتْ فِيَّ أَرْبَعُ آيَاتٍ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ زُهَيْرٍ عَنْ سِمَاكٍ وَزَادَ فِي حَدِيثِ شُعْبَةَ قَالَ فَكَانُوا إِذَا أَرَادُوا أَنْ يُطْعِمُوهَا شَجَرُوا فَاهَا بِعَصًا ثُمَّ أَوْجَرُوهَا . وَفِي حَدِيثِهِ أَيْضًا فَضَرَبَ بِهِ أَنْفَ سَعْدٍ فَفَزَرَهُ وَكَانَ أَنْفُ سَعْدٍ مَفْزُورًا .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ва Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилиб дедилар: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба Симок ибн Ҳарбдан, у Мусъаб ибн Саъддан, у отасидан ривоят қилишича, у деди: мен ҳақимда тўрт оят нозил бўлди. Сўнг ҳадисни Симокдан Зуҳайр ҳадиси маъносида келтирди ва Шуъба ҳадисида шу қўшимча бор: у деди: улар унга (овқат) едирмоқчи бўлганларида, оғзини ҳасса билан очиб, сўнг унга (зўрлик билан) қуярдилар. Яна унинг ҳадисида: у (жағ билан) Саъднинг бурнига уриб уни ёриб юборди ва Саъднинг бурни ёрилган эди.