حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ أَرِقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ فَقَالَ لَيْتَ رَجُلاً صَالِحًا مِنْ أَصْحَابِي يَحْرُسُنِي اللَّيْلَةَ . قَالَتْ وَسَمِعْنَا صَوْتَ السِّلاَحِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ هَذَا " . قَالَ سَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ جِئْتُ أَحْرُسُكَ . قَالَتْ عَائِشَةُ فَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى سَمِعْتُ غَطِيطَهُ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ибн Қаънаб ривоят қилди, бизга Сулаймон ибн Билол, Яҳё ибн Саиддан, у Абдуллаҳ ибн Омир ибн Робиъадан, у Оишадан ривоят қилиб деди: бир кечаси Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг уйқуси қочди ва деди: «Кошки ашобларимдан бирор солиҳ киши бу кечада мени қўриқласа.» У деди: биз қурол овозини эшитдик, шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Бу ким?» деди. Саъд ибн Абу Ваққос деди: «Эй Расулуллаҳ, мен сени қўриқлаш учун келдим.» Оиша деди: сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ухлаб қолди, ҳатто мен унинг хуррагини эшитдим.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ، قَالَتْ سَهِرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَقْدَمَهُ الْمَدِينَةَ لَيْلَةً فَقَالَ " لَيْتَ رَجُلاً صَالِحًا مِنْ أَصْحَابِي يَحْرُسُنِي اللَّيْلَةَ " . قَالَتْ فَبَيْنَا نَحْنُ كَذَلِكَ سَمِعْنَا خَشْخَشَةَ سِلاَحٍ فَقَالَ " مَنْ هَذَا " . قَالَ سَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا جَاءَ بِكَ " . قَالَ وَقَعَ فِي نَفْسِي خَوْفٌ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجِئْتُ أَحْرُسُهُ . فَدَعَا لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ نَامَ . وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ رُمْحٍ فَقُلْنَا مَنْ هَذَا
Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга Лайс ривоят қилди; (ҳ) ва бизга Муҳаммад ибн Румҳ ривоят қилди, бизга Лайс хабар берди, Яҳё ибн Саиддан, у Абдуллаҳ ибн Омир ибн Робиъадан ривоят қилишича, Оиша деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Мадинага келган пайтида бир кечаси уйқусиз бўлиб деди: «Кошки ашобларимдан бирор солиҳ киши бу кечада мени қўриқласа.» У деди: биз шундай турганимизда қурол шақирлашини эшитдик. У: «Бу ким?» деди. Саъд ибн Абу Ваққос деди (бу мен). Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сени нима олиб келди?» деди. У деди: «Кўнглимга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳақида хавф тушди, шунинг учун уни қўриқлаш учун келдим.» Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга дуо қилди, сўнг ухлади. Ибн Румҳ ривоятида: «биз дедик: Бу ким?»
حَدَّثَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ، يَقُولُ قَالَتْ عَائِشَةُ أَرِقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ . بِمِثْلِ حَدِيثِ سُلَيْمَانَ بْنِ بِلاَلٍ .
Буни бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Абдулваҳҳоб ривоят қилди: мен Яҳё ибн Саиднинг шундай деганини эшитдим: мен Абдуллаҳ ибн Омир ибн Робиъанинг шундай деганини эшитдим: Оиша деди: бир кечаси Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг уйқуси қочди — Сулаймон ибн Билол ҳадиси сингари.
حَدَّثَنَا مَنْصُورُ بْنُ أَبِي مُزَاحِمٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ، - يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ - عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَدَّادٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَلِيًّا، يَقُولُ مَا جَمَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَبَوَيْهِ لأَحَدٍ غَيْرَ سَعْدِ بْنِ مَالِكٍ فَإِنَّهُ جَعَلَ يَقُولُ لَهُ يَوْمَ أُحُدٍ " ارْمِ فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي " .
Бизга Мансур ибн Абу Музоҳим ривоят қилди, бизга Иброҳим, яъни Ибн Саъд, отасидан, у Абдуллаҳ ибн Шаддоддан ривоят қилиб деди: мен Алийнинг шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Саъд ибн Моликдан бошқа ҳеч ким учун ота-онасини жамламади (қурбон қилиб айтмади). У Уҳуд кунида унга: «От! Отам ва онам сенга фидо бўлсин,» дерди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، ح حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، وَإِسْحَاقُ الْحَنْظَلِيُّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ بِشْرٍ، عَنْ مِسْعَرٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مِسْعَرٍ، كُلُّهُمْ عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَدَّادٍ، عَنْ عَلِيٍّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ва Ибн Башшор ривоят қилиб дедилар: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди; (ҳ) ва бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди; (ҳ) бизга Вакиъ ривоят қилди; (ҳ) ва бизга Абу Курайб ва Ишоқ ал-Ҳанзалий Муҳаммад ибн Бишрдан, у Мисъардан ривоят қилдилар; (ҳ) ва бизга Ибн Абу Умар ривоят қилди, бизга Суфён Мисъардан ривоят қилди — ҳаммаси Саъд ибн Иброҳимдан, у Абдуллаҳ ибн Шаддоддан, у Алийдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шунга ўхшаш ривоят қилдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، - يَعْنِي ابْنَ بِلاَلٍ - عَنْ يَحْيَى، - وَهُوَ ابْنُ سَعِيدٍ - عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، قَالَ لَقَدْ جَمَعَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَبَوَيْهِ يَوْمَ أُحُدٍ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ибн Қаънаб ривоят қилди, бизга Сулаймон, яъни Ибн Билол, Яҳёдан — у Ибн Саиддир — у Саиддан, у Саъд ибн Абу Ваққосдан ривоят қилиб деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Уҳуд кунида мен учун ота-онасини жамлади.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَابْنُ، رُمْحٍ عَنِ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، كِلاَهُمَا عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ .
Бизга Қутайба ибн Саид ва Ибн Румҳ Лайс ибн Саъддан ривоят қилдилар; (ҳ) ва бизга Ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Абдулваҳҳоб ривоят қилди — иккиси ҳам Яҳё ибн Саиддан, шу иснод билан.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ، حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، - يَعْنِي ابْنَ إِسْمَاعِيلَ - عَنْ بُكَيْرِ بْنِ مِسْمَارٍ، عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم جَمَعَ لَهُ أَبَوَيْهِ يَوْمَ أُحُدٍ . قَالَ كَانَ رَجُلٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ قَدْ أَحْرَقَ الْمُسْلِمِينَ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " ارْمِ فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي " . قَالَ فَنَزَعْتُ لَهُ بِسَهْمٍ لَيْسَ فِيهِ نَصْلٌ فَأَصَبْتُ جَنْبَهُ فَسَقَطَ فَانْكَشَفَتْ عَوْرَتُهُ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى نَظَرْتُ إِلَى نَوَاجِذِهِ .
Бизга Муҳаммад ибн Аббод ривоят қилди, бизга Ҳотим, яъни Ибн Исмоил, Букайр ибн Мисмордан, у Омир ибн Саъддан, у отасидан ривоят қилишича, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Уҳуд кунида унинг учун ота-онасини жамлади. У деди: мушриклардан бир киши мусулмонларни куйдирган (кўп талофат етказган) эди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: «От! Отам ва онам сенга фидо бўлсин,» деди. У деди: мен унга учи темирсиз бир ўқ отдим ва унинг ёнига тегдирдим, у йиқилди ва аврати очилиб қолди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам кулиб юборди, ҳатто мен унинг озиқ тишларини кўрдим.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنِي مُصْعَبُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ نَزَلَتْ فِيهِ آيَاتٌ مِنَ الْقُرْآنِ - قَالَ - حَلَفَتْ أُمُّ سَعْدٍ أَنْ لاَ تُكَلِّمَهُ أَبَدًا حَتَّى يَكْفُرَ بِدِينِهِ وَلاَ تَأْكُلَ وَلاَ تَشْرَبَ . قَالَتْ زَعَمْتَ أَنَّ اللَّهَ وَصَّاكَ بِوَالِدَيْكَ وَأَنَا أُمُّكَ وَأَنَا آمُرُكَ بِهَذَا . قَالَ مَكَثَتْ ثَلاَثًا حَتَّى غُشِيَ عَلَيْهَا مِنَ الْجَهْدِ فَقَامَ ابْنٌ لَهَا يُقَالُ لَهُ عُمَارَةُ فَسَقَاهَا فَجَعَلَتْ تَدْعُو عَلَى سَعْدٍ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي الْقُرْآنِ هَذِهِ الآيَةَ { وَوَصَّيْنَا الإِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا} { وَإِنْ جَاهَدَاكَ عَلَى أَنْ تُشْرِكَ بِي} وَفِيهَا { وَصَاحِبْهُمَا فِي الدُّنْيَا مَعْرُوفًا} قَالَ وَأَصَابَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَنِيمَةً عَظِيمَةً فَإِذَا فِيهَا سَيْفٌ فَأَخَذْتُهُ فَأَتَيْتُ بِهِ الرَّسُولَ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ نَفِّلْنِي هَذَا السَّيْفَ فَأَنَا مَنْ قَدْ عَلِمْتَ حَالَهُ . فَقَالَ " رُدُّهُ مِنْ حَيْثُ أَخَذْتَهُ " . فَانْطَلَقْتُ حَتَّى إِذَا أَرَدْتُ أَنْ أُلْقِيَهُ فِي الْقَبَضِ لاَمَتْنِي نَفْسِي فَرَجَعْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ أَعْطِنِيهِ . قَالَ فَشَدَّ لِي صَوْتَهُ " رُدُّهُ مِنْ حَيْثُ أَخَذْتَهُ " . قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { يَسْأَلُونَكَ عَنِ الأَنْفَالِ} قَالَ وَمَرِضْتُ فَأَرْسَلْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَتَانِي فَقُلْتُ دَعْنِي أَقْسِمْ مَالِي حَيْثُ شِئْتُ . قَالَ فَأَبَى . قُلْتُ فَالنِّصْفَ . قَالَ فَأَبَى . قُلْتُ فَالثُّلُثَ . قَالَ فَسَكَتَ فَكَانَ بَعْدُ الثُّلُثُ جَائِزًا . قَالَ وَأَتَيْتُ عَلَى نَفَرٍ مِنَ الأَنْصَارِ وَالْمُهَاجِرِينَ فَقَالُوا تَعَالَ نُطْعِمْكَ وَنَسْقِيكَ خَمْرًا . وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ تُحَرَّمَ الْخَمْرُ - قَالَ - فَأَتَيْتُهُمْ فِي حَشٍّ - وَالْحَشُّ الْبُسْتَانُ - فَإِذَا رَأْسُ جَزُورٍ مَشْوِيٌّ عِنْدَهُمْ وَزِقٌّ مِنْ خَمْرٍ - قَالَ - فَأَكَلْتُ وَشَرِبْتُ مَعَهُمْ - قَالَ - فَذُكِرَتِ الأَنْصَارُ وَالْمُهَاجِرُونَ عِنْدَهُمْ فَقُلْتُ الْمُهَاجِرُونَ خَيْرٌ مِنَ الأَنْصَارِ - قَالَ - فَأَخَذَ رَجُلٌ أَحَدَ لَحْيَىِ الرَّأْسِ فَضَرَبَنِي بِهِ فَجَرَحَ بِأَنْفِي فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرْتُهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِيَّ - يَعْنِي نَفْسَهُ - شَأْنَ الْخَمْرِ { إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالأَنْصَابُ وَالأَزْلاَمُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ}
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилиб дедилар: бизга Ҳасан ибн Мусо ривоят қилди, бизга Зуҳайр ривоят қилди, бизга Симок ибн Ҳарб ривоят қилди, менга Мусъаб ибн Саъд отасидан ривоят қилди: у ҳақида Қуръандан оятлар нозил бўлган эди. У деди: Саъднинг онаси, у ўз дийнидан кофир бўлмагунча у билан ҳеч қачон гаплашмасликка, емасликка ва ичмасликка қасам ичди. У деди: «Сен Аллаҳ сени ота-онангга (яхшилик қилишга) васият қилди, дединг. Мен сенинг онангман ва мен сенга буни буюраман.» У деди: у уч кун шу ҳолатда турди, ҳатто ҳолсизликдан ҳушидан кетди. Шунда Умора исмли ўғли туриб унга (сув) ичирди ва у Саъдга қарши қарғай бошлади. Шунда Аллаҳ азза ва жалла Қуръанда бу оятни нозил қилди: {Биз инсонни ота-онасига яхшилик қилишга буюрдик} {Агар улар сени Менга шерик қўшишингга зўрласалар...} ва унда: {Уларга дунёда яхшилик билан ҳамроҳ бўл}. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам катта ўлжа олди, унда бир қилич бор эди. Мен уни олиб, Расул соллаллаҳу алайҳи васалламга келтирдим ва дедим: «Бу қилични менга нафл (қўшимча улуш) қилиб бер, менинг ҳолатим сенга маълум-ку.» У деди: «Уни олган жойингга қайтар.» Мен кетдим, ҳатто уни ўлжалар тўпламига ташламоқчи бўлганимда нафсим мени маломат қилди ва мен унинг олдига қайтдим ва дедим: «Уни менга бер.» У деди: у менга овозини кўтариб деди: «Уни олган жойингга қайтар.» У деди: шунда Аллаҳ азза ва жалла {Сендан ўлжалар ҳақида сўрайдилар} оятини нозил қилди. У деди: мен касал бўлиб қолдим ва Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга одам юбордим, у олдимга келди. Мен дедим: «Молимни хоҳлаган жойимга тақсимлашимга рухсат бер.» У бош тортди. Мен дедим: «Ярмини-чи?» У бош тортди. Мен дедим: «Учдан бирини-чи?» У жим турди ва шундан кейин учдан бир жоиз бўлиб қолди. У деди: мен ансорлар ва муҳожирлардан бир гуруҳнинг олдига келдим. Улар дедилар: «Кел, сени овқатлантирамиз ва шароб ичирамиз.» Бу шароб ҳаром қилинишидан олдин эди. У деди: мен уларнинг олдига боғга келдим — ҳашш бу боғдир — ва уларнинг олдида пиширилган туя боши ҳамда бир мешда шароб бор эди. У деди: мен улар билан едим ва ичдим. У деди: уларнинг олдида ансорлар ва муҳожирлар зикр қилинди. Мен дедим: «Муҳожирлар ансорлардан яхшироқ.» У деди: бир киши бошнинг бир жағини олиб, мен билан урди ва бурнимни яралади. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб унга хабар бердим. Шунда Аллаҳ азза ва жалла мен ҳақимда — яъни ўзи ҳақида — шароб масаласини нозил қилди: {Албатта, шароб, қимор, бутлар ва фол ўқлари шайтоннинг амалидан бўлган ифлосликдир}.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ أُنْزِلَتْ فِيَّ أَرْبَعُ آيَاتٍ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ زُهَيْرٍ عَنْ سِمَاكٍ وَزَادَ فِي حَدِيثِ شُعْبَةَ قَالَ فَكَانُوا إِذَا أَرَادُوا أَنْ يُطْعِمُوهَا شَجَرُوا فَاهَا بِعَصًا ثُمَّ أَوْجَرُوهَا . وَفِي حَدِيثِهِ أَيْضًا فَضَرَبَ بِهِ أَنْفَ سَعْدٍ فَفَزَرَهُ وَكَانَ أَنْفُ سَعْدٍ مَفْزُورًا .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ва Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилиб дедилар: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба Симок ибн Ҳарбдан, у Мусъаб ибн Саъддан, у отасидан ривоят қилишича, у деди: мен ҳақимда тўрт оят нозил бўлди. Сўнг ҳадисни Симокдан Зуҳайр ҳадиси маъносида келтирди ва Шуъба ҳадисида шу қўшимча бор: у деди: улар унга (овқат) едирмоқчи бўлганларида, оғзини ҳасса билан очиб, сўнг унга (зўрлик билан) қуярдилар. Яна унинг ҳадисида: у (жағ билан) Саъднинг бурнига уриб уни ёриб юборди ва Саъднинг бурни ёрилган эди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأَسَدِيُّ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنِ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سَعْدٍ، قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم سِتَّةَ نَفَرٍ فَقَالَ الْمُشْرِكُونَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم اطْرُدْ هَؤُلاَءِ لاَ يَجْتَرِئُونَ عَلَيْنَا . قَالَ وَكُنْتُ أَنَا وَابْنُ مَسْعُودٍ وَرَجُلٌ مِنْ هُذَيْلٍ وَبِلاَلٌ وَرَجُلاَنِ لَسْتُ أُسَمِّيهِمَا فَوَقَعَ فِي نَفْسِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقَعَ فَحَدَّثَ نَفْسَهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَلاَ تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ}
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ал-Асадий, Исроилдан, у ал-Миқдом ибн Шурайҳдан, у отасидан, у Саъддан ривоят қилиб деди: биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан олти киши эдик. Мушриклар Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга дедилар: «Буларни қувғин қил, бизнинг устимиздан журъат қилмасинлар.» У деди: мен ва Ибн Масъуд, Ҳузайлдан бир киши, Билол ва мен исмини айтмайдиган икки киши (бор эдик). Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг кўнглига Аллаҳ хоҳлаган нарса тушди ва у ўз нафсига гапирди (ўйлаб қолди). Шунда Аллаҳ азза ва жалла {Роббисининг юзини истаб, эртаю кеч дуо қиладиганларни қувма} оятини нозил қилди.