628-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Таҳорат китоби
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، أَخْبَرَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ أَشْعَثَ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ هِلاَلٍ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ بَيْنَا أَنَا مَعَ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ إِذْ نَزَلَ فَقَضَى حَاجَتَهُ ثُمَّ جَاءَ فَصَبَبْتُ عَلَيْهِ مِنْ إِدَاوَةٍ كَانَتْ مَعِي فَتَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ .
Муғира ибн Шуъба айтди: Бир кеча мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга эдим; у (уловдан) тушди ва ҳожатини чиқарди, кейин келди; мен ўзим билан бўлган бир идишдан унинг устига (сув) қуйдим; у вузу қилди ва икки маҳсига маш қилди.