وَحَدَّثَنَاهُ ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ إِلَى قَوْلِهِ لاَ وَرَبِّ إِبْرَاهِيمَ . وَلَمْ يَذْكُرْ مَا بَعْدَهُ .
Бизга буни ибн Нумайр ривоят қилди: бизга Абда, Ҳишом ибн Урвадан шу иснод билан «Йўқ, Иброҳимнинг Роббига қасам» сўзигача ривоят қилди ва ундан кейингисини зикр қилмади.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
бизга Абда Убайдуллаҳ — у ибн Умар — дан шу иснод билан (ривоят қилди) ва Ибн Нумайрнинг зиёдасини зикр қилмади.
Бизга Абу Холид ал-Аҳмар Ҳотим ибн Абу Сағийраъдан, шу иснод билан ривоят қилди ва ўз ривоятида «ғурлан (хатна қилинмаган)» сўзини зикр қилмади.
Ва бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ва Ибн Абу Умар ривоят қилиб: бизга Абдулваҳҳоб Яҳёдан шу иснод билан «етилиши кўринмагунича» (деб) ривоят қилди, дедилар; ундан кейингисини зикр қилмади.
Бизга Муслим ибн Иброҳим, бизга ар-Рабийъ ибн Муслим, у Муҳаммад ибн Зиёддан, у Абу Ҳурайрадан, у Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. У: «Одамларга шукр қилмаган киши Аллаҳга шукр қилмайди»…
Яна бизга уни Абу Курайб ва Ибн Нумайр, иккаласи Абдуллаҳ ибн Нумайрдан, у Ҳишомдан, ушбу иснод билан «улардан осонроғини» деган сўзигача ривоят қилдилар. Ундан кейингисини зикр қилмадилар.
Буни бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ҳам ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Бишр ривоят қилди, бизга Саъид шу иснод билан ривоят қилди, лекин «сафарда»ни зикр қилмади.