حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّاسَ، كَانُوا يَتَحَرَّوْنَ بِهَدَايَاهُمْ يَوْمَ عَائِشَةَ يَبْتَغُونَ بِذَلِكَ مَرْضَاةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Абу Курайб ривоят қилди: бизга Абда, Ҳишомдан, у отасидан, у Оишадан ривоят қилди: Одамлар совғаларини беришда Оишанинг (навбати) кунини пойлашар эди, шу билан Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг розолигини исташар эди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
одамлар совғаларини Оишанинг куни келтиришга ҳаракат қилар эдилар, шу билан Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг розилигини излар эдилар.
у отасидан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо): Одамлар ўз ҳадялари билан Оишанинг кунини кўзлар (кутар) эдилар, улар бу билан Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг розилигини истар эдилар.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — рамазон фарз қилинмасдан олдин — уни (Ошурани) рўза тутишга буюрар эди; рамазон фарз қилинганида эса, ким хоҳласа, Ошуро кунини рўза тутди, ким хоҳласа, ифтор қилди.
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Ошуро кунини рўза тутишга буюрган эди. Рамазон фарз қилингач, ким хоҳласа, рўза тутар, ким хоҳласа, оғиз очар эди.
. Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга ҳайит кунида бир камон берилди, У эса унга (суяниб) хутба қилдилар.
): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ийд куни (мусаллага) чиқганида ҳарба (найза)га буюрар, у унинг олдига қўйилар, у унга қараб намоз ўқир, одамлар эса унинг ортида (бўлар) эди; ва у буни сафарда (ҳам) қилар…