حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ كُنَّا نَأْتِي عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرٍو فَنَتَحَدَّثُ إِلَيْهِ - وَقَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ عِنْدَهُ - فَذَكَرْنَا يَوْمًا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ فَقَالَ لَقَدْ ذَكَرْتُمْ رَجُلاً لاَ أَزَالُ أُحِبُّهُ بَعْدَ شَىْءٍ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " خُذُوا الْقُرْآنَ مِنْ أَرْبَعَةٍ مِنِ ابْنِ أُمِّ عَبْدٍ - فَبَدَأَ بِهِ - وَمُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ وَأُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ وَسَالِمٍ مَوْلَى أَبِي حُذَيْفَةَ " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Нумайр ривоят қилиб айтдилар: бизга Вакийъ ривоят қилди: бизга ал-Аъмаш Шақиқдан, у Масруқдан ривоят қилди. У айтди: Биз Абдуллаҳ ибн Амр ҳузурига келиб у билан суҳбатлашар эдик — Ибн Нумайр: «унинг ҳузурида» деди. Бир куни биз Абдуллаҳ ибн Масъудни зикр қилдик. У айтди: Сизлар шундай бир кишини зикр қилдингизки, мен уни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан эшитган бир нарсам сабабли севишда давом этаман. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг бундай деяётганларини эшитганман: «Қуръанни тўрт кишидан олинг: Ибн Умму Абддан — у зот ундан бошладилар — Муоз ибн Жабалдан, Убай ибн Каъбдан ва Абу Ҳузайфанинг озод қилган қули Солимдан.»