حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، قَالُوا حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو فَذَكَرْنَا حَدِيثًا عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، فَقَالَ إِنَّ ذَاكَ الرَّجُلَ لاَ أَزَالُ أُحِبُّهُ بَعْدَ شَىْءٍ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُهُ سَمِعْتُهُ يَقُولُ " اقْرَءُوا الْقُرْآنَ مِنْ أَرْبَعَةِ نَفَرٍ مِنِ ابْنِ أُمِّ عَبْدٍ - فَبَدَأَ بِهِ - وَمِنْ أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ وَمِنْ سَالِمٍ مَوْلَى أَبِي حُذَيْفَةَ وَمِنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ " . وَحَرْفٌ لَمْ يَذْكُرْهُ زُهَيْرٌ قَوْلُهُ يَقُولُهُ .
Бизга Қутайба ибн Саъийд, Зуҳайр ибн Ҳарб ва Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилиб айтдилар: бизга Жарийр ал-Аъмашдан, у Абу Воилдан, у Масруқдан ривоят қилди. У айтди: Биз Абдуллаҳ ибн Амр ҳузурида эдик, Абдуллаҳ ибн Масъуддан бир ҳадисни зикр қилдик. У айтди: У кишини мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан айтаётганларини эшитган бир нарсам сабабли севишда давом этаман. Мен у зотнинг бундай деяётганларини эшитдим: «Қуръанни тўрт кишидан ўқиб олинг: Ибн Умму Абддан — у зот ундан бошладилар — Убай ибн Каъбдан, Абу Ҳузайфанинг озод қилган қули Солимдан ва Муоз ибн Жабалдан.» Зуҳайр эсламаган бир ҳарф (қўшимча) бор — унинг «яқулу» (деяётган) сўзи.