حَدَّثَنَا أُمَيَّةُ بْنُ بِسْطَامَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالاَ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ حَدَّثَنِي بَكْرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ وَمُقَدَّمِ رَأْسِهِ وَعَلَى عِمَامَتِهِ .
Ибн ал-Муғира отасидан (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) икки маҳсига, бошининг олд (қисми)га ва салласига маш қилди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
ки, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) вузу қилди ва пешонасига (носиясига), салласига ҳамда икки маҳсига маш қилди.
): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) салом ва каломдан кейин саҳв (унутиш)нинг икки саждасини қилди.
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) икки қўчқорни қурбонлик қилди — (Аллаҳнинг) исмини зикр қилиб ва такбир айтиб.
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қўлларини ерга уриб, юзи ва икки кафтини маш қилдилар,
ки, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ёмғир сўраб чиқиб, икки ракат намоз ўқидилар ва қиблага юзландилар.
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намозгоҳга чиқди ва истисқо қилди, қиблага юзланди, ридосини ағдарди ва икки ракат ўқиди.