وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَزِيعٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ - حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ، حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيُّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ تَخَلَّفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَتَخَلَّفْتُ مَعَهُ فَلَمَّا قَضَى حَاجَتَهُ قَالَ " أَمَعَكَ مَاءٌ " . فَأَتَيْتُهُ بِمَطْهَرَةٍ فَغَسَلَ كَفَّيْهِ وَوَجْهَهُ ثُمَّ ذَهَبَ يَحْسِرُ عَنْ ذِرَاعَيْهِ فَضَاقَ كُمُّ الْجُبَّةِ فَأَخْرَجَ يَدَهُ مِنْ تَحْتِ الْجُبَّةِ وَأَلْقَى الْجُبَّةَ عَلَى مَنْكِبَيْهِ وَغَسَلَ ذِرَاعَيْهِ وَمَسَحَ بِنَاصِيَتِهِ وَعَلَى الْعِمَامَةِ وَعَلَى خُفَّيْهِ ثُمَّ رَكِبَ وَرَكِبْتُ فَانْتَهَيْنَا إِلَى الْقَوْمِ وَقَدْ قَامُوا فِي الصَّلاَةِ يُصَلِّي بِهِمْ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ وَقَدْ رَكَعَ بِهِمْ رَكْعَةً فَلَمَّا أَحَسَّ بِالنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ذَهَبَ يَتَأَخَّرُ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ فَصَلَّى بِهِمْ فَلَمَّا سَلَّمَ قَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَقُمْتُ فَرَكَعْنَا الرَّكْعَةَ الَّتِي سَبَقَتْنَا .
Урва ибн ал-Муғира ибн Шуъба отасидан айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (йўлдан) орқада қолди, мен ҳам у билан бирга орқада қолдим. У ҳожатини чиқарганида: "Сен билан сув борми?" деди. Мен унга бир мизода (сув идиши) келтирдим; у икки кафтини ва юзини ювди, кейин икки билакини очмоқчи бўлиб ҳаракат қилди, лекин жуббанинг енги тор келди; бас қўлини жубба остидан чиқарди ва жуббани икки елкасига ташлаб, икки билакини ювди; ва пешонасига (носиясига), салласига ва икки маҳсига маш қилди. Кейин у минди, мен ҳам миндим; биз қавмга етиб бордик — улар (аллақачон) намозга турган эдилар; Абдурраҳмон ибн Авф уларга (имом бўлиб) намоз ўқияпти ва улар билан бир ракат руку қилган эди. У Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни сезганида орқага чекинмоқчи бўлди; (Набий) унга (давом эт деб) ишора қилди; у уларга (имом бўлиб) ўқиди. У салом берганида, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) турди, мен ҳам турдим; биз биздан ўтиб кетган (бир) ракатни ўқидик.