6457-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Саҳобалар фазилатлари
حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، يَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَابْنُ طَاوُسٍ عَنْ أَبِيهِ يَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم . بِمِثْلِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ " أَرْعَاهُ عَلَى وَلَدٍ فِي صِغَرِهِ " . وَلَمْ يَقُلْ يَتِيمٍ .
Бизга Амр ан-Ноқид ривоят қилди, бизга Суфён Абуз-Зиноддан, у Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди, уни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга етказади, ва Ибн Товус отасидан уни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга етказади — шунинг кабисини, фақат у: «Кичиклигида фарзандга энг сақловчидир», деди ва «етим» демади.