حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَاصِمٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عُثْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ سَعْدًا ـ وَهْوَ أَوَّلُ مَنْ رَمَى بِسَهْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ـ وَأَبَا بَكْرَةَ ـ وَكَانَ تَسَوَّرَ حِصْنَ الطَّائِفِ فِي أُنَاسٍ ـ فَجَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالاَ سَمِعْنَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنِ ادَّعَى إِلَى غَيْرِ أَبِيهِ وَهْوَ يَعْلَمُ فَالْجَنَّةُ عَلَيْهِ حَرَامٌ ". وَقَالَ هِشَامٌ وَأَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ، أَوْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ قَالَ سَمِعْتُ سَعْدًا، وَأَبَا، بَكْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم. قَالَ عَاصِمٌ قُلْتُ لَقَدْ شَهِدَ عِنْدَكَ رَجُلاَنِ حَسْبُكَ بِهِمَا. قَالَ أَجَلْ أَمَّا أَحَدُهُمَا فَأَوَّلُ مَنْ رَمَى بِسَهْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، وَأَمَّا الآخَرُ فَنَزَلَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثَالِثَ ثَلاَثَةٍ وَعِشْرِينَ مِنَ الطَّائِفِ.
Муҳаммад ибн Башшор менга айтди, Ғундар бизга айтди, Шуъба бизга айтди, у Осимдан, деди: Мен Абу Усмондан эшитдим, деди: Мен Саъд — у Аллаҳ йўлида биринчи бўлиб ўқ отган киши — ва Абу Бакрадан — у Тоиф қалъасига бир неча киши билан тирмашиб чиқиб, кейин Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келган эди — эшитдим, иккаласи: «Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни: «Ким била туриб ўз отасидан бошқага (отам деб) даъво қилса, жаннат унга ҳаром» деганини эшитдик» дедилар. Ҳишом айтди: Бизга Маъмар Осимдан, у Абул-Олия ёки Абу Усмон ан-Наҳдийдан хабар берди: Мен Саъд ва Абу Бакрадан, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан (ривоят қилиб) эшитдим. Осим айтди: Мен дедим: «Сенинг олдингда икки киши гувоҳлик берди, сенга улар кифоя.» У деди: «Ҳа. Улардан бири Аллаҳ йўлида биринчи ўқ отган киши, иккинчиси эса Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига Тоифдан йигирма учинчи (киши сифатида) тушган.»