حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي الْعَبَّاسِ الشَّاعِرِ الأَعْمَى، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ لَمَّا حَاصَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الطَّائِفَ فَلَمْ يَنَلْ مِنْهُمْ شَيْئًا قَالَ " إِنَّا قَافِلُونَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ". فَثَقُلَ عَلَيْهِمْ وَقَالُوا نَذْهَبُ وَلاَ نَفْتَحُهُ ـ وَقَالَ مَرَّةً نَقْفُلُ ـ فَقَالَ " اغْدُوا عَلَى الْقِتَالِ ". فَغَدَوْا فَأَصَابَهُمْ جِرَاحٌ فَقَالَ " إِنَّا قَافِلُونَ غَدًا إِنْ شَاءَ اللَّهُ ". فَأَعْجَبَهُمْ فَضَحِكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم، وَقَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً فَتَبَسَّمَ. قَالَ قَالَ الْحُمَيْدِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ الْخَبَرَ كُلَّهُ.
Али ибн Абдуллаҳ бизга айтди, Суфён бизга айтди, у Амрдан, у Абул-Аббос шоир ал-Аъмодан, у Абдуллаҳ ибн Умардан: У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Тоифни қамал қилиб, улардан ҳеч нарсага эриша олмаганда, деди: «Биз, иншааллаҳ, қайтамиз.» Бу уларга оғир келди ва дедилар: «Уни фатҳ қилмай кетамизми?» — бир марта «қайтамиз» деди. У деди: «Эртага жангга чиқинглар.» Улар чиқдилар, уларга яралар етди. У деди: «Биз эртага, иншааллаҳ, қайтамиз.» Бу уларга ёқди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам кулди. Суфён бир марта «табассум қилди» деди. ал-Ҳумайдий айтди: Суфён бизга бутун хабарни айтди.