وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدِ الْحَمِيدِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ، عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، أَنَّهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا لاَقُو الْعَدُوِّ غَدًا وَلَيْسَ مَعَنَا مُدًى وَسَاقَ الْحَدِيثَ وَلَمْ يَذْكُرْ فَعَجِلَ الْقَوْمُ فَأَغْلَوْا بِهَا الْقُدُورَ فَأَمَرَ بِهَا فَكُفِئَتْ وَذَكَرَ سَائِرَ الْقِصَّةِ .
Бизга Муҳаммад ибн Валид ибн Абдулҳамид ҳам ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, у Саийд ибн Масруқдан, у Абая ибн Рифоа ибн Рофиъдан, у Рофиъ ибн Хадиждан ривоят қилди: У: «Ё Расулуллаҳ, биз эртага душман билан тўқнашамиз, ёнимизда эса пичоқлар йўқ» деди. У ҳадисни келтирди, лекин «қавм шошилди ва уларнинг гўштини қозонларда қайнатиб қўйди, у буюриб қозонлар тўкиб ташланди» деган қисмни зикр қилмади. Қолган қиссани зикр қилди.