وَحَدَّثَنِيهِ الْقَاسِمُ بْنُ زَكَرِيَّاءَ، حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ، عَنْ زَائِدَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ الْحَدِيثَ إِلَى آخِرِهِ بِتَمَامِهِ وَقَالَ فِيهِ وَلَيْسَتْ مَعَنَا مُدًى أَفَنَذْبَحُ بِالْقَصَبِ
Менга уни Қосим ибн Закариё ривоят қилди, бизга Ҳусайн ибн Али ривоят қилди, у Зоидадан, у Саийд ибн Масруқдан шу иснод билан ҳадисни бошидан охиригача тўлиқ ривоят қилди ва унда: «ёнимизда пичоқлар йўқ, қамиш билан сўяйликми?» деди.