حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ، حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلاَلٍ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ قَالَ كَانَ جُرَيْجٌ يَتَعَبَّدُ فِي صَوْمَعَةٍ فَجَاءَتْ أُمُّهُ . قَالَ حُمَيْدٌ فَوَصَفَ لَنَا أَبُو رَافِعٍ صِفَةَ أَبِي هُرَيْرَةَ لِصِفَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُمَّهُ حِينَ دَعَتْهُ كَيْفَ جَعَلَتْ كَفَّهَا فَوْقَ حَاجِبِهَا ثُمَّ رَفَعَتْ رَأْسَهَا إِلَيْهِ تَدْعُوهُ فَقَالَتْ يَا جُرَيْجُ أَنَا أُمُّكَ كَلِّمْنِي . فَصَادَفَتْهُ يُصَلِّي فَقَالَ اللَّهُمَّ أُمِّي وَصَلاَتِي . فَاخْتَارَ صَلاَتَهُ فَرَجَعَتْ ثُمَّ عَادَتْ فِي الثَّانِيَةِ فَقَالَتْ يَا جُرَيْجُ أَنَا أُمُّكَ فَكَلِّمْنِي . قَالَ اللَّهُمَّ أُمِّي وَصَلاَتِي . فَاخْتَارَ صَلاَتَهُ فَقَالَتِ اللَّهُمَّ إِنَّ هَذَا جُرَيْجٌ وَهُوَ ابْنِي وَإِنِّي كَلَّمْتُهُ فَأَبَى أَنْ يُكَلِّمَنِي اللَّهُمَّ فَلاَ تُمِتْهُ حَتَّى تُرِيَهُ الْمُومِسَاتِ . قَالَ وَلَوْ دَعَتْ عَلَيْهِ أَنْ يُفْتَنَ لَفُتِنَ . قَالَ وَكَانَ رَاعِي ضَأْنٍ يَأْوِي إِلَى دَيْرِهِ - قَالَ - فَخَرَجَتِ امْرَأَةٌ مِنَ الْقَرْيَةِ فَوَقَعَ عَلَيْهَا الرَّاعِي فَحَمَلَتْ فَوَلَدَتْ غُلاَمًا فَقِيلَ لَهَا مَا هَذَا قَالَتْ مِنْ صَاحِبِ هَذَا الدَّيْرِ . قَالَ فَجَاءُوا بِفُئُوسِهِمْ وَمَسَاحِيهِمْ فَنَادَوْهُ فَصَادَفُوهُ يُصَلِّي فَلَمْ يُكَلِّمْهُمْ - قَالَ - فَأَخَذُوا يَهْدِمُونَ دَيْرَهُ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ نَزَلَ إِلَيْهِمْ فَقَالُوا لَهُ سَلْ هَذِهِ - قَالَ - فَتَبَسَّمَ ثُمَّ مَسَحَ رَأْسَ الصَّبِيِّ فَقَالَ مَنْ أَبُوكَ قَالَ أَبِي رَاعِي الضَّأْنِ . فَلَمَّا سَمِعُوا ذَلِكَ مِنْهُ قَالُوا نَبْنِي مَا هَدَمْنَا مِنْ دَيْرِكَ بِالذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ . قَالَ لاَ وَلَكِنْ أَعِيدُوهُ تُرَابًا كَمَا كَانَ ثُمَّ عَلاَهُ .
Шайбан ибн Фарруҳ бизга ҳадис айтди, Сулаймон ибн Муғийра бизга ҳадис айтди, Ҳумайд ибн Ҳилол бизга Абу Рофиъдан, у Абу Ҳурайрадан ҳадис айтдики, у айтди: Журайж бир савмаъада (ибодатхонада) ибодат қиларди. Бир куни унинг онаси келди. Ҳумайд айтди: Абу Рофиъ бизга Абу Ҳурайранинг, унинг онаси чақираётган пайтдаги Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг кўрсатиб берган тасвирларини таърифлаб берди — қандай қилиб онаси кафтини қоши устига қўйиб, сўнг бошини унга кўтариб чақириб: «Эй Журайж, мен онангман, мен билан гаплаш», деганини. У онасини намоз ўқиётган пайтида топди. У: «Аллаҳим, онамми ёки намозимми?» деди. Сўнг намозини афзал кўрди. Онаси қайтиб кетди. Сўнг иккинчи марта яна келди ва: «Эй Журайж, мен онангман, мен билан гаплаш», деди. У: «Аллаҳим, онамми ёки намозимми?» деди ва намозини афзал кўрди. Шунда онаси: «Аллаҳим, мана бу Журайж, у менинг ўғлим, мен у билан гаплашдим, у эса мен билан гаплашишдан бош тортди. Аллаҳим, унга бузуқ аёлларни кўрсатмагунингча жонини олма», деди. (Рови) айди: Агар онаси унга фитнага тушишини сўраб дуо қилганида, албатта фитнага тушар эди. (Рови) айтди: Бир қўй боқувчи чўпон унинг ибодатхонаси ёнига паноҳ бериб турарди. (Рови) айтди: Қишлоқдан бир аёл чиқди ва чўпон унга яқинлик қилди, у ҳомиладор бўлиб, бир ўғил туғди. Унга: «Бу нима?» дейилди. У: «Мана шу ибодатхона эгасидан», деди. (Рови) айтди: Улар болталари ва кетмонларини олиб келиб уни чақиришди ва уни намоз ўқиётган ҳолда топишди. У улар билан гаплашмади. (Рови) айтди: Шунда улар унинг ибодатхонасини бузишга киришишди. У буни кўргач, уларнинг олдига тушди. Улар унга: «Мана бу аёлдан сўра», дейишди. (Рови) айтди: У жилмайди, сўнг боланинг бошини сийпаб: «Отанг ким?» деди. Бола: «Менинг отам қўй боқувчи чўпон», деди. Улар буни ундан эшитгач: «Ибодатхонангдан бузганимизни олтин ва кумушдан тиклаб берамиз», дейишди. У: «Йўқ, балки уни аввалгидек тупроқдан қайтаринг», деди ва сўнг унга кўтарилди.