حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ الْعَلاَءَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي، هُرَيْرَةَ أَنَّ رَجُلاً، قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي قَرَابَةً أَصِلُهُمْ وَيَقْطَعُونِي وَأُحْسِنُ إِلَيْهِمْ وَيُسِيئُونَ إِلَىَّ وَأَحْلُمُ عَنْهُمْ وَيَجْهَلُونَ عَلَىَّ . فَقَالَ " لَئِنْ كُنْتَ كَمَا قُلْتَ فَكَأَنَّمَا تُسِفُّهُمُ الْمَلَّ وَلاَ يَزَالُ مَعَكَ مِنَ اللَّهِ ظَهِيرٌ عَلَيْهِمْ مَا دُمْتَ عَلَى ذَلِكَ " .
Менга Муҳаммад ибнул-Мусанно ва Муҳаммад ибн Башшор ҳадис айтиб — лафз Ибнул-Мусанноники — иккаласи: Муҳаммад ибн Жаъфар бизга ҳадис айтди, Шуъба бизга ҳадис айтиб, айтди: Мен Алоо ибн Абдурраҳмоннинг отасидан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилиб айтаётганини эшитдимки, бир киши: «Эй Расулуллаҳ, менинг қариндошларим бор, мен улар билан алоқа қиламан, улар эса мендан узилади; мен уларга яхшилик қиламан, улар эса менга ёмонлик қилишади; мен уларга ҳилм (сабр-бардош) қиламан, улар эса менга нодонлик қилишади», деди. Шунда у зот: «Агар сен айтганингдек бўлсанг, гўё уларга иссиқ кул ютқизаётгандексан, ва сен шундай турар экансан, Аллаҳ тарафидан сенга уларга қарши доимо бир ёрдамчи бўлиб туради», дедилар.