وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، وَعَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ عَائِشَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ إِنْ كُنْتُ لأَدْخُلُ الْبَيْتَ لِلْحَاجَةِ وَالْمَرِيضُ فِيهِ فَمَا أَسْأَلُ عَنْهُ إِلاَّ وَأَنَا مَارَّةٌ وَإِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيُدْخِلُ عَلَىَّ رَأْسَهُ وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ فَأُرَجِّلُهُ وَكَانَ لاَ يَدْخُلُ الْبَيْتَ إِلاَّ لِحَاجَةٍ إِذَا كَانَ مُعْتَكِفًا . وَقَالَ ابْنُ رُمْحٍ إِذَا كَانُوا مُعْتَكِفِينَ .
Оиша — Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг завжаси — айтди: Мен ҳожат учун уйга кирар эдим, унда касал (киши) бўлса, мен фақат ўтиб кетаётган ҳолда(гина) у ҳақида сўрар эдим (тўхтамас эдим). Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — у масжидда (иътикофда) бўлган ҳолда — бошини менинг олдимга киритар эди, мен уни (сочини) тарар эдим; ва у иътикофда бўлганида уйга фақат ҳожат учун кирар эди. Ибн Румҳ: "Улар иътикофда бўлганларида" деди.