وَحَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، حَدَّثَنَا عُمَارَةُ، بْنُ عُمَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ الْحَارِثَ بْنَ سُوَيْدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ، حَدِيثَيْنِ أَحَدُهُمَا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالآخَرُ عَنْ نَفْسِهِ فَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَلَّهُ أَشَدُّ فَرَحًا بِتَوْبَةِ عَبْدِهِ الْمُؤْمِنِ " . بِمِثْلِ حَدِيثِ جَرِيرٍ .
Менга Исъҳоқ ибн Мансур ривоят қилди, бизга Абу Усома ривоят қилди, бизга Аъмаш ривоят қилди, бизга Умора ибн Умайр ривоят қилди. У деди: Мен Ҳорис ибн Сувайддан эшитдим. У деди: Менга Абдуллаҳ икки ҳадис ривоят қилди: бири Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан, иккинчиси ўзидан. У: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта, Аллаҳ мўмин бандасининг тавбасидан кучлироқ хурсанд бўлади», дедилар, деди — Жарийрнинг ҳадиси каби.