حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ سُهَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " صِنْفَانِ مِنْ أَهْلِ النَّارِ لَمْ أَرَهُمَا قَوْمٌ مَعَهُمْ سِيَاطٌ كَأَذْنَابِ الْبَقَرِ يَضْرِبُونَ بِهَا النَّاسَ وَنِسَاءٌ كَاسِيَاتٌ عَارِيَاتٌ مُمِيلاَتٌ مَائِلاَتٌ رُءُوسُهُنَّ كَأَسْنِمَةِ الْبُخْتِ الْمَائِلَةِ لاَ يَدْخُلْنَ الْجَنَّةَ وَلاَ يَجِدْنَ رِيحَهَا وَإِنَّ رِيحَهَا لَتُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ كَذَا وَكَذَا " .
Менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Жарийр Суҳайлдан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Олов аҳлидан икки тоифа борки, мен уларни ҳали кўрмаганман: қўлларида сигир думлари каби қамчилар бўлган қавм — улар билан одамларни урадилар; ва кийинган-яланғоч, бошқаларни ўзига мойил қилувчи, ўзлари ҳам мойил бўлган аёллар — бошлари мойил туя ўркачлари кабидир. Улар Жаннатга кирмайдилар ва унинг ҳидини ҳам топмайдилар, ҳолбуки унинг ҳиди шунча-шунча масофадан топилади».