حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا زَيْدٌ، - يَعْنِي ابْنَ حُبَابٍ - حَدَّثَنَا أَفْلَحُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَافِعٍ، مَوْلَى أُمِّ سَلَمَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يُوشِكُ إِنْ طَالَتْ بِكَ مُدَّةٌ أَنْ تَرَى قَوْمًا فِي أَيْدِيهِمْ مِثْلُ أَذْنَابِ الْبَقَرِ يَغْدُونَ فِي غَضَبِ اللَّهِ وَيَرُوحُونَ فِي سَخَطِ اللَّهِ " .
Бизга ибн Нумайр ривоят қилди, бизга Зайд — яъни ибн Ҳубоб — ривоят қилди, бизга Афлаҳ ибн Саъид ривоят қилди, бизга Умму Саламанинг озод қилинган қули Абдуллаҳ ибн Рофеъ ривоят қилди, у деди: Абу Ҳурайранинг (розияллаҳу анҳу) шундай деётганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Агар муддатинг узайса, яқинда шундай бир қавмни кўришинг эҳтимолданки, уларнинг қўлларида сигир думлари каби (қамчилар) бўлиб, улар Аллаҳнинг ғазабида эрталаб юрадилар ва Аллаҳнинг қаҳрида кечқурун қайтадилар».