حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، وَحَسَنٌ الْحُلْوَانِيُّ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، قَالَ عَبْدٌ أَخْبَرَنِي وَقَالَ، الآخَرَانِ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ - حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ، شِهَابٍ قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، يَقُولُ إِنَّ الْبَحِيرَةَ الَّتِي يُمْنَعُ دَرُّهَا لِلطَّوَاغِيتِ فَلاَ يَحْلُبُهَا أَحَدٌ مِنَ النَّاسِ وَأَمَّا السَّائِبَةُ الَّتِي كَانُوا يُسَيِّبُونَهَا لآلِهَتِهِمْ فَلاَ يُحْمَلُ عَلَيْهَا شَىْءٌ . وَقَالَ ابْنُ الْمُسَيَّبِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " رَأَيْتُ عَمْرَو بْنَ عَامِرٍ الْخُزَاعِيَّ يَجُرُّ قُصْبَهُ فِي النَّارِ وَكَانَ أَوَّلَ مَنْ سَيَّبَ السُّيُوبَ " .
Менга Амр Ноқид, Ҳасан Ҳулвоний ва Абд ибн Ҳумайд ривоят қилдилар — Абд ‹менга хабар берди› деди, қолган иккиси ‹бизга ривоят қилди› дедилар — бизга Яъқуб — яъни ибн Иброҳим ибн Саъд — ривоят қилди, бизга отам Солиҳдан, у ибн Шиҳобдан ривоят қилди, у деди: Саъид ибн Мусайябнинг шундай деётганини эшитдим: Баҳийра — сутини тоғутлар (бутлар) учун ман қилинган, ҳеч бир киши соғмайдиган туядир. Соиба эса — улар илоҳлари учун эркин қўйиб юборган, устига ҳеч нарса ортилмайдиган туядир. Ибн Мусайяб деди: Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу) айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Амр ибн Омир Хузоийни оловда ичакларини судраб юрганини кўрдим, у соиба қилиб қўйиб юборишни биринчи бўлиб бошлаган киши эди».