حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى أَبُو صَالِحٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ، جَابِرٍ حَدَّثَنِي سُلَيْمُ بْنُ عَامِرٍ، حَدَّثَنِي الْمِقْدَادُ بْنُ الأَسْوَدِ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " تُدْنَى الشَّمْسُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنَ الْخَلْقِ حَتَّى تَكُونَ مِنْهُمْ كَمِقْدَارِ مِيلٍ " . قَالَ سُلَيْمُ بْنُ عَامِرٍ فَوَاللَّهِ مَا أَدْرِي مَا يَعْنِي بِالْمِيلِ أَمَسَافَةَ الأَرْضِ أَمِ الْمِيلَ الَّذِي تُكْتَحَلُ بِهِ الْعَيْنُ . قَالَ " فَيَكُونُ النَّاسُ عَلَى قَدْرِ أَعْمَالِهِمْ فِي الْعَرَقِ فَمِنْهُمْ مَنْ يَكُونُ إِلَى كَعْبَيْهِ وَمِنْهُمْ مَنْ يَكُونُ إِلَى رُكْبَتَيْهِ وَمِنْهُمْ مَنْ يَكُونُ إِلَى حَقْوَيْهِ وَمِنْهُمْ مَنْ يُلْجِمُهُ الْعَرَقُ إِلْجَامًا " . قَالَ وَأَشَارَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ إِلَى فِيهِ .
Бизга ал-Ҳакам ибн Мусо Абу Солиҳ ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Ҳамза Абдурраҳмон ибн Жобиръдан ривоят қилди, менга Сулайм ибн Омир ривоят қилди, менга ал-Миқдод ибн ал-Асвад ривоят қилиб айтди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деяётганларини эшитдим: «Қиёмат кунида қуёш махлуқотга яқинлаштирилади, ҳатто улардан бир мил масофада бўлади.» Сулайм ибн Омир айтди: Аллаҳга қасамки, у мил билан нимани назарда тутганини билмадим — ер масофасиними ёки кўзга суртиладиган милними. У дедилар: «Бас, одамлар терда ўз амаллари миқдорида бўладилар: улардан баъзилари тўпиғигача, баъзилари тиззасигача, баъзилари белигача бўлади, баъзиларини эса тер тўла қоплайди (жиловлайди).» Деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қўллари билан оғизларига ишора қилдилар.