حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ فُرَاتٍ الْقَزَّازِ، عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ، عَنْ أَبِي سَرِيحَةَ، حُذَيْفَةَ بْنِ أَسِيدٍ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي غُرْفَةٍ وَنَحْنُ أَسْفَلَ مِنْهُ فَاطَّلَعَ إِلَيْنَا فَقَالَ " مَا تَذْكُرُونَ " . قُلْنَا السَّاعَةَ . قَالَ " إِنَّ السَّاعَةَ لاَ تَكُونُ حَتَّى تَكُونَ عَشْرُ آيَاتٍ خَسْفٌ بِالْمَشْرِقِ وَخَسْفٌ بِالْمَغْرِبِ وَخَسْفٌ فِي جَزِيرَةِ الْعَرَبِ وَالدُّخَانُ وَالدَّجَّالُ وَدَابَّةُ الأَرْضِ وَيَأْجُوجُ وَمَأْجُوجُ وَطُلُوعُ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا وَنَارٌ تَخْرُجُ مِنْ قُعْرَةِ عَدَنٍ تَرْحَلُ النَّاسَ " . قَالَ شُعْبَةُ وَحَدَّثَنِي عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ رُفَيْعٍ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ عَنْ أَبِي سَرِيحَةَ . مِثْلَ ذَلِكَ لاَ يَذْكُرُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ أَحَدُهُمَا فِي الْعَاشِرَةِ نُزُولُ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ صلى الله عليه وسلم . وَقَالَ الآخَرُ وَرِيحٌ تُلْقِي النَّاسَ فِي الْبَحْرِ .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Муоз Анбарий ривоят қилди: бизга отам ривоят қилди: бизга Шуъба, Фурот Қаззоздан, у Абут-Туфайлдан, у Абу Сарийҳа Ҳузайфа ибн Асиддан ривоят қилди. У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бир ғурфада (юқори хонада) эди, биз эса ундан пастда эдик. У бизга қаради ва: «Нимани зикр қиляпсизлар?» деди. Биз: «Қиёматни», дедик. У: «Албатта қиёмат бўлмайди, токи ўнта аломат бўлмагунча: шарқда ер ютиш, ғарбда ер ютиш, Араб ярим оролида ер ютиш, тутун, Дажжол, ер жонзоти (Добба), Яъжуж ва Маъжуж, қуёшнинг ғарбдан чиқиши ва Адан тубидан чиқиб одамларни кўчирадиган от», деди. Шуъба деди: Менга Абдулазиз ибн Руфайъ, Абут-Туфайлдан, у Абу Сарийҳадан шунга ўхшаш ривоят қилди, лекин Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга нисбат бермади. Улардан бири ўнинчисида Ийсо ибн Марям соллаллаҳу алайҳи васалламнинг тушишини деди, иккинчиси эса: одамларни денгизга ташлайдиган шамол, деди.