حَدَّثَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ - وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ - قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ فُرَاتٍ، الْقَزَّازِ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ، عَنْ حُذَيْفَةَ بْنِ أَسِيدٍ الْغِفَارِيِّ، قَالَ اطَّلَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَيْنَا وَنَحْنُ نَتَذَاكَرُ فَقَالَ " مَا تَذَاكَرُونَ " . قَالُوا نَذْكُرُ السَّاعَةَ . قَالَ " إِنَّهَا لَنْ تَقُومَ حَتَّى تَرَوْنَ قَبْلَهَا عَشْرَ آيَاتٍ " . فَذَكَرَ الدُّخَانَ وَالدَّجَّالَ وَالدَّابَّةَ وَطُلُوعَ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا وَنُزُولَ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ صلى الله عليه وسلم وَيَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ وَثَلاَثَةَ خُسُوفٍ خَسْفٌ بِالْمَشْرِقِ وَخَسْفٌ بِالْمَغْرِبِ وَخَسْفٌ بِجَزِيرَةِ الْعَرَبِ وَآخِرُ ذَلِكَ نَارٌ تَخْرُجُ مِنَ الْيَمَنِ تَطْرُدُ النَّاسَ إِلَى مَحْشَرِهِمْ .
Бизга Абу Хайсама Зуҳайр ибн Ҳарб, Исъҳоқ ибн Иброҳийм ва Ибн Абу Умар Маккий — матн Зуҳайрники — ривоят қилдилар. Исъҳоқ ‹хабар берди›, қолган иккиси ‹ривоят қилди› дедилар: бизга Суфён ибн Уяйна, Фурот Қаззоздан, у Абут-Туфайлдан, у Ҳузайфа ибн Асид Ғифорийдан ривоят қилди. У деди: Биз суҳбатлашиб ўтирганимизда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам устимиздан қаради ва: «Нима ҳақида суҳбатлашяпсизлар?» деди. Улар: «Қиёматни эслаяпмиз», дедилар. У: «Албатта у қоим бўлмайди, токи ундан олдин ўнта аломатни кўрмагунингизча», деди. Сўнг тутунни, Дажжолни, жонзотни (Доббани), қуёшнинг ғарбдан чиқишини, Ийсо ибн Марям соллаллаҳу алайҳи васалламнинг тушишини, Яъжуж ва Маъжужни ҳамда учта ер ютишини — шарқда ер ютиш, ғарбда ер ютиш ва Араб ярим оролида ер ютиш — зикр қилди. Буларнинг охири эса Ямандан чиқиб, одамларни маҳшарларига ҳайдайдиган отдир.