وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَجُلاً، سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَتَى تَقُومُ السَّاعَةُ وَعِنْدَهُ غُلاَمٌ مِنَ الأَنْصَارِ يُقَالُ لَهُ مُحَمَّدٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنْ يَعِشْ هَذَا الْغُلاَمُ فَعَسَى أَنْ لاَ يُدْرِكَهُ الْهَرَمُ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Юнус ибн Муҳаммад Ҳаммод ибн Саламадан, у Собитдан, у Анасдан ривоят қилди: Бир киши Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан: ‹Соат (Қиёмат) қачон қоим бўлади?› деб сўради. Унинг ёнида ансорлардан Муҳаммад исмли бир бола бор эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Агар бу бола яшаса, эҳтимол унга Соат қоим бўлмагунича қарилик етиб келмас».