وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا الْمُلاَئِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَزَادَ وَلَمْ أَسْمَعْ أَحَدًا غَيْرَهُ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга ал-Мулоий ривоят қилди, бизга Суфён шу иснод билан ривоят қилди ва у шуни қўшди: «Ундан бошқа ҳеч кимнинг ‹Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дедилар› деганини эшитмадим.»
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Мендан кейин уни бирор киши сизга айтиб бермайди; мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай деяётганини эшитдим
ундан бошқа ‹Мен Расулуллаҳни (соллаллаҳу алайҳи васаллам) эшитдим› деганини эшитмаганман — у: ‹Мен Расулуллаҳни (соллаллаҳу алайҳи васаллам) эшитдим, у Саврийнинг ҳадиси каби айтар эдилар› дер эди.
Мен буни яҳудийлардан бошқа ҳеч ким қилади деб ўйламасдим. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга бу етиб борган ва уни ‹зур (ёлғон)› деб номлаганлар.
Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг Саъд ибн Абу Ваққосдан бошқа ҳеч ким учун ота-онасини бирга (зикр қилиб) қўшганларини эшитмадим.