763-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ҳайз китоби
وَحَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ مُعَاذَةَ، قَالَتْ سَأَلْتُ عَائِشَةَ فَقُلْتُ مَا بَالُ الْحَائِضِ تَقْضِي الصَّوْمَ وَلاَ تَقْضِي الصَّلاَةَ فَقَالَتْ أَحَرُورِيَّةٌ أَنْتِ قُلْتُ لَسْتُ بِحَرُورِيَّةٍ وَلَكِنِّي أَسْأَلُ . قَالَتْ كَانَ يُصِيبُنَا ذَلِكَ فَنُؤْمَرُ بِقَضَاءِ الصَّوْمِ وَلاَ نُؤْمَرُ بِقَضَاءِ الصَّلاَةِ .
Муоза айтди: Мен Оишадан сўраб: "Ҳайзли (аёл)га нима бўладики, рўзани қазо қилади-ю, намозни қазо қилмайди?" дедим. У: "Сен ҳаруриямисан?" деди. Мен: "Мен ҳарурия эмасман, лекин сўраяптман" дедим. У: "Бизга ўшал (ҳайз) етар эди; биз рўза қазосига буюрилар, намоз қазосига буюрилмас эдик" деди.