حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا وَقَالَ ابْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ الرَّبِيعِ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، أَنَّ أَبَا الْخَيْرِ، حَدَّثَهُ قَالَ رَأَيْتُ عَلَى ابْنِ وَعْلَةَ السَّبَئِيِّ فَرْوًا فَمَسِسْتُهُ فَقَالَ مَا لَكَ تَمَسُّهُ قَدْ سَأَلْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ قُلْتُ إِنَّا نَكُونُ بِالْمَغْرِبِ وَمَعَنَا الْبَرْبَرُ وَالْمَجُوسُ نُؤْتَى بِالْكَبْشِ قَدْ ذَبَحُوهُ وَنَحْنُ لاَ نَأْكُلُ ذَبَائِحَهُمْ وَيَأْتُونَا بِالسِّقَاءِ يَجْعَلُونَ فِيهِ الْوَدَكَ . فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ قَدْ سَأَلْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ " دِبَاغُهُ طَهُورُهُ " .
Абу ал-Хайр айтди: Мен Ибн Ваъла ас-Сабаийнинг устида бир пўстин (мўйна) кўрдим ва унга тегдим. У: "Сенга нима бўлди — унга тегяпсанми? Мен Абдуллаҳ ибн Аббосдан сўрадим, дедим: ‹Биз Мағрибда (Ғарбда) бўламиз, биз билан барбар ва мажусийлар (бор); бизга — улар (аллақачон) сўйган — қўчқор келтирилади, биз эса уларнинг сўйганини емаймиз; ва улар бизга — ичига ёғ (вадак) солган — мешлар келтиради›. Ибн Аббос: ‹Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шу ҳақда сўрадик; у: «Унинг даббоғи — унинг таҳорати (покланиши)дир» деди›" деди.