وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَبَّادِ بْنِ جَبَلَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ حُوَيْرِثٍ، أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ، يَقُولُ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَضَى حَاجَتَهُ مِنَ الْخَلاَءِ فَقُرِّبَ إِلَيْهِ طَعَامٌ فَأَكَلَ وَلَمْ يَمَسَّ مَاءً . قَالَ وَزَادَنِي عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قِيلَ لَهُ إِنَّكَ لَمْ تَوَضَّأْ قَالَ " مَا أَرَدْتُ صَلاَةً فَأَتَوَضَّأَ " . وَزَعَمَ عَمْرٌو أَنَّهُ سَمِعَ مِنْ سَعِيدِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ .
Саъид ибн Ҳувайрис айтди: У Ибн Аббосни (шундай деб) айтаётган ҳолда эшитди: Албатта Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳожатхонадан ўз ҳожатини чиқарди; унга таом яқинлаштирилди; у еди ва сувга тегмади. (Равий:) Амр ибн Динор менга Саъид ибн ал-Ҳувайрисдан (шуни) зиёда қилди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га: "Албатта сен вузу қилмадинг" дейилди. У: "Мен намоз (ўқиш)ни ирода қилмадимки, вузу қилсам?" деди.