وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، - يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ - عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُغِيرُ إِذَا طَلَعَ الْفَجْرُ وَكَانَ يَسْتَمِعُ الأَذَانَ فَإِنْ سَمِعَ أَذَانًا أَمْسَكَ وَإِلاَّ أَغَارَ فَسَمِعَ رَجُلاً يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " عَلَى الْفِطْرَةِ " . ثُمَّ قَالَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " خَرَجْتَ مِنَ النَّارِ " . فَنَظَرُوا فَإِذَا هُوَ رَاعِي مِعْزًى .
Анас ибн Молик айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тонг отганида (душманга) ҳужум қилар эди; у азонни (эшитишни) кутар эди: агар азон эшитса — (ҳужумдан) тўхтар эди, акс ҳолда ҳужум қилар эди. Бас у бир кишини: ‹Аллаҳу акбар, Аллаҳу акбар› деганини эшитди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Фитратда (экан)" деди. Кейин у: ‹Ашҳаду ан ла илаҳа иллаллаҳ, ашҳаду ан ла илаҳа иллаллаҳ› деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Дўзахдан чиқдинг" деди. Улар қаради — қарасалар, у эчки чўпони экан.