حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنِ الْحُكَيْمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قَيْسٍ الْقُرَشِيِّ، ح وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنِ الْحُكَيْمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " مَنْ قَالَ حِينَ يَسْمَعُ الْمُؤَذِّنَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ رَضِيتُ بِاللَّهِ رَبًّا وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولاً وَبِالإِسْلاَمِ دِينًا . غُفِرَ لَهُ ذَنْبُهُ " . قَالَ ابْنُ رُمْحٍ فِي رِوَايَتِهِ " مَنْ قَالَ حِينَ يَسْمَعُ الْمُؤَذِّنَ وَأَنَا أَشْهَدُ " . وَلَمْ يَذْكُرْ قُتَيْبَةُ قَوْلَهُ وَأَنَا .
Саъд ибн Абу Ваққос Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилди): У: "Ким муаззинни эшитганида: ‹Ашҳаду ан ла илаҳа иллаллаҳ ваҳдаҳу ла шарика лаҳ, ва анна Муҳаммадан абдуҳу ва расулуҳ; разийту биллаҳи роббан ва би-Муҳаммадин расулан ва бил-Ислами дийнан (Аллаҳнинг ягона, шериги йўқ илоҳлигига ва Муҳаммад Унинг бандаси ва Расули эканига гувоҳлик бераман; Аллаҳни Робб, Муҳаммадни Расул, Исломни дийн деб рози бўлдим)› деса — унинг гуноҳи кечирилади" деди. Ибн Румҳ ўз ривоятида: "Ким муаззинни эшитганида: ‹ва мен (ҳам) гувоҳлик бераман...›" деди; Қутайба эса унинг ‹ва мен› (сўзини) зикр қилмади.