حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنِ ابْنِ مُحَيْرِيزٍ، عَنِ الصُّنَابِحِيِّ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، أَنَّهُ قَالَ دَخَلْتُ عَلَيْهِ وَهُوَ فِي الْمَوْتِ فَبَكَيْتُ فَقَالَ مَهْلاً لِمَ تَبْكِي فَوَاللَّهِ لَئِنِ اسْتُشْهِدْتُ لأَشْهَدَنَّ لَكَ وَلَئِنْ شُفِّعْتُ لأَشْفَعَنَّ لَكَ وَلَئِنِ اسْتَطَعْتُ لأَنْفَعَنَّكَ ثُمَّ قَالَ وَاللَّهِ مَا مِنْ حَدِيثٍ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَكُمْ فِيهِ خَيْرٌ إِلاَّ حَدَّثْتُكُمُوهُ إِلاَّ حَدِيثًا وَاحِدًا وَسَوْفَ أُحَدِّثُكُمُوهُ الْيَوْمَ وَقَدْ أُحِيطَ بِنَفْسِي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ شَهِدَ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ النَّارَ " .
Сунабиҳий айтди: Мен Убада ибн Сомитнинг олдига — у ўлим (тўшаги)да экан — кирдим ва йиғлади. У: "Сабр (секин), нега йиғлаяпсан? Валлаҳи, агар (мендан) гувоҳлик сўралса, албатта сенга (яхшилик билан) гувоҳлик бераман; агар шафоат қилишга қўйилсам, албатта сенга шафоат қиламан; агар қодир бўлсам, албатта сенга фойда бераман" деди. Кейин: "Валлаҳи, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан эшитган — сизларга унда хайр бўлган — бирор ҳадис йўқки, мен уни сизларга айтмаган бўлсам — фақат биттаси(дан бошқа); ва мен уни бугун сизларга айтаман, чунки жоним (ўлим билан) ўраб олинди. Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни: ‹Ким ла илаҳа иллаллаҳ ва Муҳаммад Аллаҳнинг Расули эканига гувоҳлик берса, Аллаҳ унга дўзахни ҳаром қилди› деганини эшитдим" деди.